[ زنى ] كه پشم‌هاى تابيدهء خود را پس از استحكام و استوارى وا مىتابانيد ، نباشيد كه سوگندهايتان را ميان خود به بهانهء اين كه گروهى [ چون مشركان ] از گروهى [ چون مؤمنان ] از نظر نفرات و امكانات افزون‌ترند ، مايهء خيانت و فساد قرار دهيد [ به اين صورت كه از روى تظاهر ، مؤمنان را با سوگندهايتان دلخوش كنيد كه با آنان هستيد و در پشت پرده سوگندهايتان را بشكنيد و به خيال اين كه از ضربه‌هاى دشمن در امان بمانيد ، به دشمن بپيونديد ] جز اين نيست كه خدا شما را به وسيلهء آن [ نفرات اندك وافزونى نفرات دشمن ] آزمايش مىكند و روز قيامت آنچه را [ از حق و باطل ] همواره در آن اختلاف مىكرديد ، براى شما روشن مىسازد . خوش آن كس كه دانشور است و هنرور * مر او راست علم و هنر يار و ياور ز علم و هنر هر كه بى بهره باشد * عُقابى است بى پر درختى است بىبر مكن فخر بر زيور و زَر كه كس را * به جز عقل وعلم و هنر نيست زيور خردمند از آنرو نگرديده گمره * كه اورا به هر ره خرد بود رهبر به فضل و كمال خود آن به كه نازى * نه فضل پدر يا كمالات مادر تو را گر به اصل است فخر ، اصل هر كس * نبودست جز آب و گل چيز ديگر كسى را سزد شاهى هر دو عالم * كه ملك دلى گردد او را مسخْر ( حالت ) پيامبر عزيز اسلام در هر موقعيّت مناسبى آيات حلال و حرام قرآن را بر مردم تلاوت مىكرد و به هر صورت ممكن معانى آن آيات را براى مردم بيان مىفرمود تا موعظه شوند و به واجبات روى آورده از حرام و گناه دورى كنند و حتّى گاهى صورت برزخى اعمال و اخلاق و كردار مردم را جهت بيدارى آنان بيان مىفرمود . به حديث زير كه در جوامع حديث آمده توجه كنيد .